31. THIJMEN!

Vandaag precies drie weken geleden is THIJMEN geboren!! Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden maar dat is het natuurlijk niet.

Bevalling
Omdat de GBS-bacterie in mijn urine aanwezig was, en ik daardoor minimaal zes uur voor de bevalling antibiotica nodig had, werd besloten mij in te leiden. Dat dit al bij 38 weken en 3 dagen gebeurde, had te maken met het feit dat Jenthe ruim drie weken te vroeg was en haar bevalling "maar" ruim vijf uur duurde. De kans was dus groot dat ik ook deze keer te vroeg zou bevallen en de duur van de bevalling nog korter zou zijn dan bij Jenthe. Het weekend voor 30 september had ik al regelmatige weeën en zijn we al een keer naar het ziekenhuis toegereden om uit te sluiten dat de bevalling niet stiekem al spontaan was begonnen. Ik had toen al wel 3 centimeter ontsluiting maar de heren doktoren vonden dit geen reden om het infuus met weeënopwekkers aan te sluiten omdat het weekend was. Gelukkig werd op maandag tijdens de controle anders besloten en werd de datum "30 september" vastgelegd (zeer handig ivm een extra kwartaal kinderbijslag ;-) ).

Dus de volgende ochtend om 7.30 uur meldden wij ons vol enthousiasme (toen nog wel) bij de inmiddels overbekende balie van afdeling 3-West. Groot was onze verbazing dat we plaats mochten nemen in verloskamer 4 (zelfde als bij Jenthe) en dat 's middags Judith dienst zou hebben (zelfde verloskundige als bij Jenthe). Toen dachten we nog dat we die middagdienst (aanvang 16.00 uur) wel zouden halen. Om geen tijd te verliezen, werd gelijk het infuus met antibiotica aangesloten en kon het lange wachten beginnen tot het tijd was om de vliezen te breken en de weeënopwekkers toe te dienen. Om een uur of tien kwam de verloskundige vertellen dat ze overleg had gehad met een microbioloog en dat hij had aangegeven dat dit type antibiotica niet zes maar vier uur in het lichaam moest zijn opgenomen voor de tweede portie werd toegediend. Wat haar betreft hoefden we dus niet langer te wachten met het breken van de vliezen. Om half elf waren de vliezen gebroken en werd begonnen met de weeënopwekkers. Ieder half uur werd het infuus wat verder opengedraaid maar (dacht ik) de weeën kwamen niet echt op gang. Dit baseerde ik trouwens op een computerscherm in de verloskamer waarop alle vrouwen waren aangesloten die aan een ctg lagen en waarvan de weeën werden geregistreerd. Die van hen kwamen allemaal zeer regelmatig en de pieken spatten van het scherm af. Die van mij kwamen zeer onregelmatig en de pieken kwamen nog niet eens tot de helft van de pieken van die andere vrouwen. Wegpuffen was dan ook niet nodig. Ik voelde me dan ook een enorme aansteller toen de weeën om een uur of half één eindelijk toenamen en ik ook echt moest puffen en ik niet snel daarna het idee had dat ik moest persen. Dat kon toch helemaal niet? Watje. In mijn ogen was dit pas het begin en ik zag het toen al niet meer zitten. Toen de verpleegkundige binnen kwam lopen en mijn gezicht zag, dacht ze er toch anders over en riep de assistent-verloskundige erbij. Die constateerde 7 centimeter ontsluiting. Toen ik aangaf dat ik ze echt niet meer kon wegpuffen, verwachtte ze dat ik nog twee weeën moest wegpuffen en daarna wellicht "echt" kon beginnen. Mits de verloskundige er was want die zat bij een andere bevallende vrouw. Die twee weeën kon ik niet echt meer wegpuffen en (thank god!!!!) kwam toen net de verloskundige binnenrennen. Van haar mocht ik heel langzaam aan beginnen met persen maar dat zag ik niet echt zitten. Al mijn oerkracht kwam naar boven en bij de eerste keer persen, werd Thijmen gelanceerd. Om precies 13.13 uur....

In totaal heeft de bevalling dus niet meer dan 2 uur en 3 kwartier geduurd en het persen een minuut......

Met Thijmen ging het gelijk hartstikke goed. Hij woog bij de geboorte 3255 gram, was 50 centimeter lang en zijn apgar-score was 9/10. Een superscore dus. Vanwege die gbs-bacterie moesten we nog wel 24 uur ter observatie blijven maar woensdagmiddag kon het echte grote genieten thuis beginnen!