Zo, dat was vrijdag schrikken! Zoals ik al schreef, had ik het idee dat de harde buiken steeds sneller kwamen en dus heb ik vrijdag toch maar de huisarts gebeld. Gelukkig stuurde hij me direct door naar het ziekenhuis en daar bleek op de ctg dat de harde buiken inderdaad niet om de tien minuten maar om de drie minuten kwamen!!! Omdat ik toen nog net geen 29 weken zwanger was, werd er gelijk groot alarm geslagen en werd onderzocht of ik niet al ontsluiting had. Dat bleek gelukkig niet het geval maar omdat mijn buik ook niet rustiger werd, heeft men toch spuiten gegeven om de longetjes te laten rijpen en ook weeënremmers. Was er wel ontsluiting geweest, dan was ik direct doorgestuurd naar een universitair ziekenhuis... Voor alle zekerheid moest ik het hele weekend blijven om te kijken of de weeënremmers aan zouden slaan en ik niet alsnog zou gaan bevallen. Gelukkig bleef het zaterdag en zondag redelijk rustig. Alleen tegen de tijd dat ik weer een pil moest slikken, namen de harde buiken toe. Daarom werd maandag besloten dat ik toch nog een dag moest blijven.
Helaas ging het maandagmiddag toch weer mis en kwamen de harde buiken in volle hevigheid terug. Dus gelijk een driedubbele dosis medicijnen gekregen. Die bleken niet helemaal aan te slaan en ook maandagavond was nog een extra, dubbele dosis medicijnen nodig. Dinsdag is alles rustig gebleven en dus mocht ik vandaag naar huis! Daar was ik ondertussen ook wel aan toe want aan rust kom je echt niet toe op de afdeling verloskunde. De hele dag is het een komen en gaan van bevallende vrouwen, geschreeuw uit de verloskamers, snurkende kamergenoten en roddelende verpleegkundigen! De komende weken moet ik wel trouw de medicijnen blijven slikken, het ontzettend rustig aan doen (eigenlijk dus gewoon NIETS doen) en hopen dat Piet nog even binnenblijft!!!
Dusssssssss....mocht je toevallig in de buurt zijn.........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten