Vanavond zaten prinses Jenthe en ik samen op de bank. Op een gegeven moment zegt Jenthe tegen me: "mama, even knuffelen". Zo gezegd, zo gedaan. Terwijl ze met haar armpjes om me heen hangt, zegt ze plotseling: "ik ben zó trots op jou!". Daar doe je het dus voor!
3 opmerkingen:
Moest je toen huilen?
Wel bijna.....
Dit soort momenten houden we als ouder altijd even voor ogen, net vóór we ze achter het behang willen plakken....... PRACHTIG TOCH!?
Een reactie posten