31. THIJMEN!

Vandaag precies drie weken geleden is THIJMEN geboren!! Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden maar dat is het natuurlijk niet.

Bevalling
Omdat de GBS-bacterie in mijn urine aanwezig was, en ik daardoor minimaal zes uur voor de bevalling antibiotica nodig had, werd besloten mij in te leiden. Dat dit al bij 38 weken en 3 dagen gebeurde, had te maken met het feit dat Jenthe ruim drie weken te vroeg was en haar bevalling "maar" ruim vijf uur duurde. De kans was dus groot dat ik ook deze keer te vroeg zou bevallen en de duur van de bevalling nog korter zou zijn dan bij Jenthe. Het weekend voor 30 september had ik al regelmatige weeën en zijn we al een keer naar het ziekenhuis toegereden om uit te sluiten dat de bevalling niet stiekem al spontaan was begonnen. Ik had toen al wel 3 centimeter ontsluiting maar de heren doktoren vonden dit geen reden om het infuus met weeënopwekkers aan te sluiten omdat het weekend was. Gelukkig werd op maandag tijdens de controle anders besloten en werd de datum "30 september" vastgelegd (zeer handig ivm een extra kwartaal kinderbijslag ;-) ).

Dus de volgende ochtend om 7.30 uur meldden wij ons vol enthousiasme (toen nog wel) bij de inmiddels overbekende balie van afdeling 3-West. Groot was onze verbazing dat we plaats mochten nemen in verloskamer 4 (zelfde als bij Jenthe) en dat 's middags Judith dienst zou hebben (zelfde verloskundige als bij Jenthe). Toen dachten we nog dat we die middagdienst (aanvang 16.00 uur) wel zouden halen. Om geen tijd te verliezen, werd gelijk het infuus met antibiotica aangesloten en kon het lange wachten beginnen tot het tijd was om de vliezen te breken en de weeënopwekkers toe te dienen. Om een uur of tien kwam de verloskundige vertellen dat ze overleg had gehad met een microbioloog en dat hij had aangegeven dat dit type antibiotica niet zes maar vier uur in het lichaam moest zijn opgenomen voor de tweede portie werd toegediend. Wat haar betreft hoefden we dus niet langer te wachten met het breken van de vliezen. Om half elf waren de vliezen gebroken en werd begonnen met de weeënopwekkers. Ieder half uur werd het infuus wat verder opengedraaid maar (dacht ik) de weeën kwamen niet echt op gang. Dit baseerde ik trouwens op een computerscherm in de verloskamer waarop alle vrouwen waren aangesloten die aan een ctg lagen en waarvan de weeën werden geregistreerd. Die van hen kwamen allemaal zeer regelmatig en de pieken spatten van het scherm af. Die van mij kwamen zeer onregelmatig en de pieken kwamen nog niet eens tot de helft van de pieken van die andere vrouwen. Wegpuffen was dan ook niet nodig. Ik voelde me dan ook een enorme aansteller toen de weeën om een uur of half één eindelijk toenamen en ik ook echt moest puffen en ik niet snel daarna het idee had dat ik moest persen. Dat kon toch helemaal niet? Watje. In mijn ogen was dit pas het begin en ik zag het toen al niet meer zitten. Toen de verpleegkundige binnen kwam lopen en mijn gezicht zag, dacht ze er toch anders over en riep de assistent-verloskundige erbij. Die constateerde 7 centimeter ontsluiting. Toen ik aangaf dat ik ze echt niet meer kon wegpuffen, verwachtte ze dat ik nog twee weeën moest wegpuffen en daarna wellicht "echt" kon beginnen. Mits de verloskundige er was want die zat bij een andere bevallende vrouw. Die twee weeën kon ik niet echt meer wegpuffen en (thank god!!!!) kwam toen net de verloskundige binnenrennen. Van haar mocht ik heel langzaam aan beginnen met persen maar dat zag ik niet echt zitten. Al mijn oerkracht kwam naar boven en bij de eerste keer persen, werd Thijmen gelanceerd. Om precies 13.13 uur....

In totaal heeft de bevalling dus niet meer dan 2 uur en 3 kwartier geduurd en het persen een minuut......

Met Thijmen ging het gelijk hartstikke goed. Hij woog bij de geboorte 3255 gram, was 50 centimeter lang en zijn apgar-score was 9/10. Een superscore dus. Vanwege die gbs-bacterie moesten we nog wel 24 uur ter observatie blijven maar woensdagmiddag kon het echte grote genieten thuis beginnen!

30. Niet meer prematuur!

Vanaf vandaag is het officieel: Piet is niet meer prematuur! Ik ben precies 37 weken zwanger en dus gaat Piet vanaf vandaag door het leven als "voldragen". Tevens heb ik vandaag een andere mijlpaal bereikt. Ik ben nog nooit zo lang zwanger geweest als nu!

Sinds mijn ziekenhuisopname is er eigenlijk niet zoveel gebeurd. Mijn buik is rustig geworden en rustig gebleven, ook na het stoppen met de weeënremmers. De hoge bloeddruk, die ik ook tijdens de zwangerschap van Jenthe had, kwam nog even om de hoek kijken maar ook deze is nu onder controle. Wel zal ik in het ziekenhuis moeten bevallen omdat GBS in mijn urine is aangetroffen. Dat is een levensgevaarlijke bacterie die dodelijk kan zijn voor pasgeboren baby's. Daarom krijg ik antibiotica toegediend tijdens de bevalling en moeten Piet en ik 24 uur in het ziekenhuis blijven ter observatie van Piet.

Door al het gedoe van de afgelopen weken ben ik het ondertussen behoorlijk zat geworden. Ik wil nu wel eens zien wie Piet is. Let the show begin!

29. Er verandert eigenlijk niet zoveel in 3,5 jaar tijd....

Ontdek de verschillen.......

28. Schatje

Blijkbaar heeft Jenthe er een beetje genoeg van dat ik de laatste dagen continu zeg "ohhh, dat zou ik ook wel willen".

Toen we vanmiddag zaten te eten en Toine en Jenthe doornamen welke winkels ze allemaal gingen bezoeken als ze in de stad waren, zei ik weer eens: "ohhhh, dat zou ik ook wel willen". Waarop Jenthe heel bazig antwoordt: "Ja, dat kán dus even niet schátje!".........

Tsja.......

27. Bidden

Wij bidden thuis niet. Jenthe heeft dit dan ook tot nu toe niet in haar opvoeding meegekregen. Maar toen we vanavond aan het toetje wilden beginnen zei ze opeens: "wil je nog billen?".
Ikke: "billen?"
Jenthe, terwijl ze haar handjes bijelkaar deed: "Neeeee, billen!"
Ikke (enorm verbaasd): "oooooooh, bidden?"
Jenthe: "Jaaaaaaaaaaaa".
Daarop zijn we haar uit gaan horen hoe ze aan deze wijsheid kwam. Ze vertelde dat als ze op het kinderdagverblijf gaan eten, ze altijd eerst gaan bidden. Wat de achterliggende gedachte daarvan is, gaat haar dan wel weer volledig voorbij. Neeeee, volgens haar gaat het erom dat ze de handjes bijelkaar moeten doen en even stil zijn.......

26. Thuis

M'n nieuwe ritme van de komende weken begint al een heel klein beetje te wennen. Van het bed naar de bank, naar de ligstoel in de tuin, even in het zwembadje en weer terug in de ligstoel. Zo heel erg slecht is dit leventje niet. En toch heb ik alweer de neiging om teveel te doen. "Even" m'n laptop boven pakken of "even" nog iets uit de keuken pakken. Nu is m'n conditie de afgelopen week als sneeuw voor de zon verdwenen dus ik word al snel teruggefloten doordat ik van iedere inspanning bekaf ben. Gelukkig resulteren deze inspanningen niet tot veel harde buiken dus de medicijnen doen goed hun werk!

25. Ziekenhuis

Zo, dat was vrijdag schrikken! Zoals ik al schreef, had ik het idee dat de harde buiken steeds sneller kwamen en dus heb ik vrijdag toch maar de huisarts gebeld. Gelukkig stuurde hij me direct door naar het ziekenhuis en daar bleek op de ctg dat de harde buiken inderdaad niet om de tien minuten maar om de drie minuten kwamen!!! Omdat ik toen nog net geen 29 weken zwanger was, werd er gelijk groot alarm geslagen en werd onderzocht of ik niet al ontsluiting had. Dat bleek gelukkig niet het geval maar omdat mijn buik ook niet rustiger werd, heeft men toch spuiten gegeven om de longetjes te laten rijpen en ook weeënremmers. Was er wel ontsluiting geweest, dan was ik direct doorgestuurd naar een universitair ziekenhuis... Voor alle zekerheid moest ik het hele weekend blijven om te kijken of de weeënremmers aan zouden slaan en ik niet alsnog zou gaan bevallen. Gelukkig bleef het zaterdag en zondag redelijk rustig. Alleen tegen de tijd dat ik weer een pil moest slikken, namen de harde buiken toe. Daarom werd maandag besloten dat ik toch nog een dag moest blijven.

Helaas ging het maandagmiddag toch weer mis en kwamen de harde buiken in volle hevigheid terug. Dus gelijk een driedubbele dosis medicijnen gekregen. Die bleken niet helemaal aan te slaan en ook maandagavond was nog een extra, dubbele dosis medicijnen nodig. Dinsdag is alles rustig gebleven en dus mocht ik vandaag naar huis! Daar was ik ondertussen ook wel aan toe want aan rust kom je echt niet toe op de afdeling verloskunde. De hele dag is het een komen en gaan van bevallende vrouwen, geschreeuw uit de verloskamers, snurkende kamergenoten en roddelende verpleegkundigen! De komende weken moet ik wel trouw de medicijnen blijven slikken, het ontzettend rustig aan doen (eigenlijk dus gewoon NIETS doen) en hopen dat Piet nog even binnenblijft!!!

Dusssssssss....mocht je toevallig in de buurt zijn.........

24. Zwangerschap

Ondertussen ben ik 29 weken zwanger en tot nu toe gaat het niet vlekkeloos. Sinds een week of drie heb ik ontzettend veel last van harde buiken. Gemiddeld komen ze om de tien minuten. Mijn huisarts vertrouwde het vorige week toch niet helemaal en heeft me doorgestuurd naar de gynaecoloog. De echo en een ctg gaven aan het met "Piet" helemaal goed gaat. Hij ligt prachtig op schema. Het zijn dus alleen de harde buiken die de problemen veroorzaken. Zijn advies: iedere middag naar bed! Dus sinds vrijdag werk ik 50% en ga ik 's middags plat. Niet altijd om te slapen (alhoewel ik al een paar keer ben weggedut) maar om lekker uit te rusten. De eerste dagen leek het rusten goed te helpen maar sinds gisteren is het weer helemaal mis met vandaag als dieptepunt. Ze komen regelmatig zelfs vaker dan om de tien minuten. Als het morgenochtend niet beter gaat, ga ik toch maar weer de huisarts bellen.

Ondertussen hebben we deze week ook nog een pretecho gehad. Wauw! In tegenstelling tot de pretecho van Jenthe 3,5 jaar geleden is deze ontzettend goed gelukt en hebben we een heel goed beeld kunnen krijgen van onze knul!

23. Ernstig gewond

Jenthe is ernstig gewond. Althans............ dat vindt ze zelf..........
Ondanks dat ze al drie is, geen angst kent en regelmatig halsbrekende toeren uithaalt, heeft ze wonder boven wonder nog nooit een pleister nodig gehad. Tot deze week......

Op het kdv was ze bij het rennen onderuit gegaan en had ze, jawel, een schaafplek(je) op haar knie. Tsja, en daar moet natuurlijk een pleister op. Dus kreeg ik Jenthe dinsdag mee naar huis met een stoere pleister op haar knie. Dezelfde als Fleur trouwens want "toevallig" waren ze allebei gevallen.... Niets aan de hand zou je zeggen maar Jenthe dacht daar heel anders over.

Bij het slapen gaan, ontstonden de problemen. Voor het bevorderen van het herstel moest de pleister er toch wel af voor de nacht. Maar ja, wat dan? Een nachthemd kon "uiteraard" niet. Stel je voor dat het stofje tegen de knie aankwam. En tsja, wat doe je met een deken? Die kan "natuurlijk" ook niet over. Ondertussen zijn we drie dagen verder en zijn we over het ergste heen. Zou je denken..... Vandaag stond Jenthe me vol trots bij het hek van het kdv op te wachten met......jawel.....een pleister op de andere knie. Net als Fleur...... Gaan we weer......

22. Veel gebeurd

Zo, we zijn ruim een maand verder en er is veel gebeurd. We zijn inmiddels aardig gesetteld in ons nieuwe huis en alles gaat eigenlijk weer z'n gangetje. Behalve dan dat ik inmiddels zeventien weken zwanger ben. Jaaaaaaa, Jenthe wordt grote zus!! Ergens rond mijn verjaardag (13 oktober) gaat het gebeuren. Of het moet net zo gaan als bij Jenthe. Dan is hij/zij er drie weken eerder.....

Jenthe begint ondertussen ook te wennen aan de nieuwe omgeving. In het begin had ze veel last van nachtmerries en moest ze echt haar draai vinden maar dat gaat steeds beter. Alleen op het nieuwe kinderdagverblijf gaat het nog niet helemaal lekker. De situatie is daar compleet anders dan op de Speeldoos. Waar het op de Speeldoos heel gestructureerd, schoon en ontwikkelingsgericht is, is het hier veel vrijblijvender en richt zich alles echt op "spelen". Ondanks dat Jenthe dit wel leuk vindt, moet ze er wel enorm aan wennen. Ze is opeens (daar) soms niet meer zindelijk en op dinsdag is het een drama als ze 's middags van de peutergroep terug moet naar haar stamgroep (een verticale groep). Pfff, kunnen we haar gewoon niet terug laten gaan naar de Speeldoos?!?

21. Afscheid

Vandaag was het dan helaas écht zover: het afscheid van Jenthe op de Speeldoos. Maar omdat ze woensdag ook jarig was geweest, was het dubbel "feest". Ze wilde persé haar prinsessenjurk aan en op een dag als vandaag konden we dat natuurlijk niet weigeren. Ze had er vanochtend wel veel zin in en was helemaal trots op de traktaties die we samen hadden gemaakt. Aan de foto's te zien heeft ze een heel erg gaaf feestje gehad en heeft ze goed afscheid genomen van iedereen! Marleen, Lisandra en Annemiek: ontzettend bedankt voor al jullie goede zorgen! We gaan jullie missen!

20. Ssssssssssstttt!

Ssssssssssstttt! Niet verder vertellen hoor. Dit is ons cadeau voor Jenthe. Ik vind 'm zó leuk dat ik 'm snel in elkaar heb gezet!

Er zijn nog veel meer leuke meubeltjes bij te krijgen dus wie weet is binnenkort ook de zolder bewoond!

19. Goedgekeurd

Jenthe is weer "goedgekeurd"! Tussen al het klussen door was het donderdag tijd voor een bezoekje aan het consultatiebureau. Het begon al goed toen we binnen werden geroepen door de wijkverpleegkundige. Op de vraag of ze binnenkwam, antwoordde Jenthe dat ze eerst even moest plassen..... Goed......... Er was natuurlijk geen twijfel meer mogelijk of ze zindelijk is of niet. Eenmaal binnengekomen, was het tijd voor wat oefeningen. Duhhhhh, blokjes in een blokkendoos stoppen en een slinger maken van blokjes. Pfffff, kinderspel. Ook het tekenen van een lijntje was geen probleem en de ogentest vond ze alleen maar grappig omdat ze zonnebrilletjes op mocht met iedere keer een geblindeerd glas. Neeeee, waar Jenthe op uit was, was het poppenhuis dat ze ontdekt had. Eindelijk mocht ze gaan spelen en had ze geen tijd meer om nog andere "lastige" vragen te beantwoorden. Toen we uiteindelijk weer buiten stonden, wilde ze nog wel even kwijt dat ze de weegschaal maar raar vond. Een stoeltje bovenop een weegschaal.....

Conclusie van de wijkverpleegkundige was dat Jenthe erg wijs is voor haar leeftijd, nieuwsgierig, vriendelijk en supergezond!

18. Dé sleutel!

Vandaag was het dan eindelijk zover: we hebben eindelijk de sleutel van ons nieuwe huis gekregen. Voor mijn gevoel heeft de periode tot vandaag veel te lang geduurd! Vanochtend om half elf hebben we eerst met de vorige bewoners en de makelaar het huis doorgelopen en daarna snel naar de notaris om het officiële gedeelte af te ronden. Om kwart voor één was het dan eindelijk zover: ongestoord door ons paleisje lopen. En dan schrik je af en toe toch wel even. Met meubels erin lijkt alles enorm strak afgewerkt maar leeg zie je toch wel wat extra werkzaamheden. Maar ach, grote renovaties hoeven écht niet en over drie weekjes wonen we in een schitterend huis mét open haard. Ik heb er echt zin in!!

17. Design

Een paar weken geleden hebben we gratis een hele gave eetkamertafel op de kop kunnen tikken. Groot genoeg voor zes eetkamerstoelen. En omdat we onze eigen stoelen toch eigenlijk wel een beetje zat zijn, ben ik de afgelopen weken op zoek gegaan naar stoelen waar je gewoon een hele avond op kunt blijven zitten. Ik had hele gave stoelen op het oog dus ik heb vandaag Toine meegesleurd naar Loods 5. Maar net toen we onderweg waren naar die bewuste stoelen, viel ons oog op iets totaal anders. Plastic (!) stoelen met een chromen onderstel. Mijn eerste gedachte was dat dit natuurlijk niet echt lekker kon zitten maar niets is minder waar! Ze zien er ook nog eens erg hip en elegant uit. Heel anders dan de brede, zware stoelen die ik eigenlijk op het oog had. Toine en ik waren allebei gelijk verkocht. Wat we eerst niet doorhadden maar waar we op werden gewezen door de eigenaar (?) dat dit een echte design stoel is die in 1950 ontworpen is. Het onderstel heeft de Eiffeltoren als inspiratiebron. Wauw, hebben we na al onze Ikea-spullen nu eindelijk echte design in huis. Het wordt nog wel eens wat!

16. De baas

Op het moment dat ik het vorige blogbericht aan het typen was, was het lekker rustig in huis. Jenthe was een kabouter Plop-film aan het kijken en tussendoor lief aan het spelen. Op een gegeven moment komt ze uit de keuken en ontstaat de volgende discussie:
Jenthe: "Ik vind het niet leuk. IK ben de baas!"
Ik (totaal verbijsterd): "Huh, wát zeg je?"
Jenthe: "Je bent stout. Je moet naar me luisteren."
Ik (nog niet helemaal bijgekomen): "Wat doe ik dan?"
Jenthe: "Je luistert niet. Ga maar in de hoek staan. Even nadenken."
Ik: "Maar waarom dan? Ik doe toch niets?"
Jenthe (met een grote grijns): "Omdat ik dat leuk vind........"

15. Prinses

Ik heb het al eerder geschreven: Jenthe is een prinses. En dus moet ze prinsessenhaar hebben. Nu is ze niet echt een fan van de kapper maar onder het mom van "we gaan prinsessenhaar knippen" was ze vandaag dan toch over te halen. Bij de kapper aangekomen, mocht ze in een autostoel zitten (mét stuur) en heeft ze een kwartier lang met open mond naar zichzelf in de spiegel gekeken. Interessant dat ze het vond! Na afloop kreeg ze vlechtjes en roze (heel voorspelbaar bij haar) streepjes in haar haar. Ze is weer helemaal blij!

14. Geluksmomentje

Vanavond zaten prinses Jenthe en ik samen op de bank. Op een gegeven moment zegt Jenthe tegen me: "mama, even knuffelen". Zo gezegd, zo gedaan. Terwijl ze met haar armpjes om me heen hangt, zegt ze plotseling: "ik ben zó trots op jou!". Daar doe je het dus voor!

13. Carnaval

Het is carnaval dit weekend. Hier net boven de rivieren wordt dit toch ook wel gevierd maar "helaas" zonder ons omdat Jenthe ziek is. Maaaaarrrrrr.......met een beetje schmink kun je het ook thuis gezellig maken. Vanochtend moest papa het ontgelden. Hij werd prinses!

12. Ziek

Jenthe is ziek. Donderdagochtend was er nog niets aan de hand maar 's middags wilde ze toch liever onder de slaapzak op de bank liggen en viel ze zelfs in slaap. Dat is dus echt niets voor Jenthe! 's Avonds bleek inderdaad dat ze koorts had (39.5). Dus opa en oma maar gebeld want ziek naar het kdv doen we maar niet! Gisteren ging het eigenlijk best goed. Ze heeft lekker gespeeld, gekletst, goed gegeten en heerlijk geslapen. Maar toch stonden haar oogjes nog niet helemaal helder. Waarom dat was, bleek 's avonds wel. Haar temperatuur was gestegen naar 40.0. Oei! Dat hadden we eigenlijk helemaal niet verwacht. Vanochtend was Jenthe zelf erg duidelijk: "ik ben niet meer ziek en hoef geen pil in de kont". Haha, grapjas! Maar beter is ze helaas niet, om acht uur was haar temperatuur al 38.5. We blijven dus lekker binnen vandaag (beetje balen want het heeft gesneeuwd) en hoeven dus ook niet naar de carnavalsoptocht. En dat vinden Toine en ik dan weer helemaaaaaaaaal niet erg!

11. Prinsessenjurk

Jenthe is een prinses. En wat hebben prinsessen aan? Juist, een prinsessenjurk! Die wil Jenthe dus ook heeeeeeeeeel graag hebben. Wij hebben gezegd dat ze die jurk dan maar op haar verjaardag moet vragen (19 maart). Maar ja, het is komend weekend carnaval en dat wordt dinsdag gevierd op het kinderdagverblijf. En Jenthe wil verkleed gaan als prinses en niet als Bumba (die jurk heeft ze al heel lang). Dus heeft ze een oplossing bedacht. Ze heeft aangegeven dat de crèche dan maar dicht moet tot zij jarig is geweest en dus een prinsessenjurk heeft gekregen. Daarna mogen alle kindjes terugkomen en gaan ze carnaval vieren! Best een slimme oplossing maar of alle andere ouders er blij mee zijn?!?!?!?!?!?

10. Poepje

Het is nog niet zo lang geleden dat ik schreef dat Jenthe nog (bijna altijd) in haar luier poept. Maar de ontwikkelingen gaan snel! Vanochtend stond ik te tutten in de badkamer toen ik vanuit onze slaapkamer hoorde: "mama, ik moet poepen!!!". Meestal is dat het teken dat het al te laat is en er veel schoon te maken valt. Maar niet vanochtend. Madammeke ging keurig op het toilet zitten en deed haar boodschap. Yeahhhhhhh! Goed hoor!

9. Jimmy's nieuwe pyjama

Jimmy is al heel lang Jenthe's lievelingpop. Het liefst neemt ze hem overal mee naar toe. Echt precies weet ik niet meer hoe ik aan hem kom maar volgens mij heb ik hem vroeger een keer bij het vuilnis vandaan gehaald. Maar nu is hij dus van Jenthe. Overal waar we met Jimmy komen, krijgen we reacties als "goh, wat een maatschappelijk verantwoorde pop" of "wat pedagogisch verantwoord". Hahaha, leuke bijkomstigheid maar Jenthe heeft zo'n beetje tien van dit soort popjes en Jimmy is de enige met een kleurtje. En net Jimmy is haar lievelingspop. Leuk toch!

Maar goed. Jimmy heeft een nieuwe jurk/pyjama. Bij de Hema kun je kindernachthemden kopen waar een mini-versie van hetzelfde nachthemd voor de pop bijgevoegd is. Jimmy had er al eens één gehad maar die was niet zo opzichtig. Maar vanaf vandaag gaat Jimmy door het leven met een fuchsia roze jurk aan! Ohhhhh, arme jongen. Of zullen we er dan toch maar een meisje van maken?

8. Potje plassen

Jenthe deed 18 oktober 2007 voor het eerst een plasje op de wc. En sindsdien is het eigenlijk best snel gegaan. Al heel snel had ze overdag geen luier meer om (ook op het kdv niet). Alleen als we de deur uitgingen, droeg ze nog een luier. Of het nodig was? Waarschijnlijk niet maar we vonden het wel makkelijk....... Maar gisterochtend moesten we even bij iemand langs en hebben we de gok maar gewoon genomen. En goed dat het ging!! Toen ze toch even moest plassen, gaf ze dat keurig aan en zijn we even naar de wc gegaan. En ook tijdens de boodschappen erna was ze luierloos. Ging ook al goed! Wauw!!

Nu het poepen nog. Ze kan het wel maar vindt het nog té makkelijk om het in de luier te doen. Ach, we hebben geen haast.....

7. Uri Geller

Nou, ik zat klaar hoor! Theelepel bovenop de televisie en mijn blik strak op de televisie gericht. De nieuwe show met Uri Geller is nu op tv en ik dacht toch echt dat het "wonder" nu ook eens bij ons thuis zou plaatsvinden. NOT! De theelepel ligt er nog en ik ben toch maar weer overgestapt naar Idols. Go Nathalie!

6. Oilily

Sinds kort heb ik een nieuwe hobby: het Oilily servies van Douwe Egberts. Niet alle kleuren maar alleen de rood-roze variant. Met kerst heb ik mijn eerste exemplaar gekregen, een mok. Helaas is het een ongelooflijk duur servies dus het zal nog wel even duren voor ik alles bijelkaar heb. Dus alle verjaardagen, moederdagen, sinterklaascadeautjes en kerstcadeautjes de komende jaren zullen in het teken staan van Oilily! Zucht.........

5. Een kijkje in het nieuwe huis!

Ik mocht vanochtend een kijkje nemen in ons nieuwe huis. Omdat we met een erg krappe tijdsplanning zitten, wilde de timmerman nu alvast de maten van de zolder opnemen zodat hij straks direct aan de slag kan. Voor mij een goede reden om ook alle andere kamers "op te meten". Ik heb direct ook maar wat foto's gemaakt.... Op de foto zie je Jenthe's nieuwe kamer.

4. Thijmen

Jenthe is verliefd op Thijmen. En dat kan best lastig zijn als je twee bent. Het wordt helemaal een probleem als de persoon in kwestie een jaar ouder is en op heel korte termijn het kinderdagverblijf gaat verlaten. Dat gaat dus nu gebeuren. Thijmen is vandaag voor het laatst bij Jenthe op de groep. We hebben wel geprobeerd haar voor te bereiden maar ja, hoe leg je zoiets uit aan een meiske van bijna drie?

Al een aantal weken is het "Thijmen, Thijmen, Thijmen". Wat doet Thijmen nu? Gaat Thijmen ook naar het bos? Is Thijmen morgen op de crèche? Aangezien Thijmen en Jenthe elkaar alleen op de vrijdag tegenkomen en dat de afgelopen weken niet is gebeurd (kerstvakantie, Thijmen ging wennen op de bso en Jenthe was logeren), was het alweer een poosje geleden dat ze elkaar gezien hebben. Gisteravond was Jenthe dan ook behoorlijk zenuwachtig en gaf ze bij Toine aan dat ze toch echt wel haar mooie feestjurk met bloemen aan wilde. Dat hebben we vanochtend gelukkig kunnen voorkomen!! Toen Jenthe met Toine bij het kdv aankwam, was Thijmen er al. Toen ze hem in de gaten kreeg, werd ze op slag verlegen en kroop ze achter Toine weg. Maar al snel was ze weer het dametje en verdwenen ze samen in de ballenbak. Ach, laat ze nog maar even genieten. Vanavond is het afgelopen met de liefde........

3. Knuffel-Ruud

We zijn erg druk met de voorbereidingen voor de verhuizing. Het is natuurlijk nog geen 10 maart maar aangezien we 28 maart al in ons nieuwe huis willen, hebben we wel een strakke planning nodig. De schilder hebben we dan ook al rond, de timmerman gaat zaterdag in het nieuwe huis kijken en afgelopen week hebben we verhuizers over de vloer gehad. Zoals het er nu naar uitziet, gaan we in zee met Move it uit Breda. Ze zijn goedkoop en durven het ook nog eens aan om alle kasten, tafels en bedden uitelkaar te halen en ook weer te monteren! Haha, dat scheelt ons een hoop stress en waarschijnlijk een relatiecrisis! Maar wat we niet wisten, en pas achteraf hoorden, is dat dit bedrijf van Ruud is. Je weet wel, Knuffel-Ruud uit Big Brother 1. Lijkt me erg gezellig als hij ons komt helpen de 28e. Effe knuffelen!!

2. Beetje moeilijk

Jenthe was afgelopen weekend met Toine aan het puzzelen en Toine deed natuurlijk net of hij het niet snapte. Jenthe werd wat ongeduldig en zei: "doe ik wel. Is ook een beetje moeilijk". Ach ja.........

1. Op veler verzoek

Het bijhouden van de website www.jenthe.com kostte teveel tijd om nog bij te houden. Maar omdat er nog wel steeds ontzettend veel gebeurt in Jenthe haar leven en wij haar dit later graag willen laten herbeleven, stappen we vanaf nu over op deze weblog. Maar omdat we hierin niet alleen belevenissen van Jenthe beschrijven, heet de weblog Jenthe en co........